Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

25η Μαρτίου : Ένας πόλεμος που δεν έπρεπε να γινόταν ποτέ!

Η 25η Μαρτίου έχει καθιερωθεί και εορτάζεται ως η επίσημη ημερομηνία έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων εναντίων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στην μεγαλύτερη ίσως μορφή του ’21, τον γέρο του Μοριά ή αλλιώς τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Ο γέρος του Μοριά υπήρξε αδιαμφισβήτητα το στρατηγικό μυαλό του αγώνα. Σε αντίθεση με άλλους σπουδαίους επαναστάτες ο Κολοκοτρώνης διέθετε πέρα από μεγάλη στρατηγική ευφυΐα και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας ηγέτης. Δίκαιος, λογικός , ρήτορας με φλογερό λόγο, ένα χαρακτηριστικό που ξεσήκωνε και ένωνε τα πλήθη και φυσικά δεν αντιδρούσε ποτέ  βιαστικά και εν βρασμό ψυχής. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο γέρος του Μοριά υπήρξε από τους ελάχιστους οπλαρχηγούς που έζησε και είδε την Ελλάδα ελεύθερη.

Ο Κολοκοτρώνης έλαβε μέρος στις σημαντικότερες μάχες του αγώνα. 23 Μαρτίου 1821 στην κατάληψη της Καλαμάτας και την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα, στην Μάχη του Βαλτετσίου, την άλωση της Τριπολιτσάς και φυσικά ήταν αυτός ο οποίος έσωσε την Πελοπόννησο από την στρατιά του Δράμαλη ο οποίος έφτασε στον Μοριά με σκοπό να καταπνίξει την επανάσταση έχοντας μαζί του έναν άριστα εξοπλισμένο και οργανωμένο στρατό με 30,000 άνδρες. Ενώ οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί και πολιτικοί διαφωνούσαν ως προς το μέρος που έπρεπε να δοθεί η μάχη, ο Κολοκοτρώνης «διάβασε» σωστά το σχέδιο του Δράμαλη που δεν ήταν άλλο από την ταχύτερη δυνατή μεταφορά του στην Τριπολιτσά με σκοπό να χτυπήσει την καρδιά της επανάστασης. Ο γέρος του Μοριά με διάφορες κινήσεις όπως κάψιμο των χωραφιών, αποκλεισμό διαφόρων οδών μεταφοράς προϊόντων , απελευθέρωση δηλητηρίου στα νερά των πηγαδιών ανάγκασε τον Δράμαλη να επισπεύσει την διαδικασία προτού ο στρατός του εξαντληθεί.

Ο Δράμαλης σύμφωνα πάντα με την παράδοση για να αποπροσανατολίσει τους Έλληνες έστειλε εσκεμμένα έναν διαβιβαστή να περάσει μέσα από μια περιοχή από την οποία ήταν σίγουρος ότι θα τον έπιαναν Έλληνες και θα διάβαζαν το «μήνυμα» του. Ο διαβιβαστής είχε μήνυμα του Δράμαλη σύμφωνα με το «σχέδιο δράσης» του. Αυτό το μήνυμα προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση και διαφωνίες μεταξύ των στρατηγών της επανάστασης ως προς τον δρόμο που θα ακολουθούσε τελικά ο Μαχμούτ Πασάς.

Στις 26 Ιουλίου 1822 ο Δράμαλης διασχίσει τα στενά των Δερβενακίων. Ο Κολοκοτρώνης με τον στρατό του ήταν εκεί. Η μάχη αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η καταστροφή του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Ο στρατός του Δράμαλη αποδεκατίστηκε, οι απώλειες των Ελλήνων ήταν ελάχιστες. Ο Κολοκοτρώνης ενίσχυσε την φήμη του, το ηθικό των επαναστατών εξυψώθηκε σε όλες τις επαναστατημένες περιοχές και αυτό διότι ήταν πλέον φανερό πώς πέρα από τις φρουρές του Τουρκικού στρατού που μέχρι τότε είχαν αντιμετωπίσει οι επαναστάτες, διαφάνηκε πώς οι Έλληνες διέθεταν την ικανότητα να νικήσουν έναν ισχυρό, πολυάριθμο και οργανωμένο στρατό.

Δυστυχώς η συνέχεια για τον αγώνα του 1821 ήταν τραγική και ελάχιστα πράγματα γνωρίζουν οι περισσότεροι Έλληνες από τα λάθη που έγιναν, λάθη με μεγάλη διδασκαλία. Η διχόνοια κυριάρχησε, οι αντιθέσεις δεν αμβλύνονταν και ξέσπασαν δύο εμφύλιοι πόλεμοι εν μέσο αγώνα για Εθνική ανεξαρτησία(!). Τα δάνεια του αγώνα ξοδεύτηκαν για να αλληλοσπαραχτούμε. Πολλοί οπλαρχηγοί φυλακίστηκαν μεταξύ αυτών και ο Κολοκοτρώνης. Ο Σουλτάνος βλέποντας πώς οι Έλληνες είναι ικανοί να εξουδετερωθούν μόνοι τους , αποφασίζει να στείλει τον Ιμπραήμ για να τελειώσει οριστικά με την εξέγερση στην Πελοπόννησο. Η απόβαση του Ιμπραήμ στον Μοριά ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1825 προκαλώντας κυριολεκτικό πανικό. Κάθε προσπάθεια αντίστασης καταλήγει σε μεγάλη αποτυχία. Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει εύκολα την Καλαμάτα και βρίσκεται 1 βήμα προτού εξαλείψει κάθε αντίσταση. Ο Παπαφλέσσας αφήνει το Υπουργείο και δίνει μια ακόμα άδοξη μάχη στο Μανιάκι όπου χάνει την ζωή του. Η κυβέρνηση διαβλέποντας την κατάρρευση της επανάστασης, ελευθερώνει όλους τους φυλακισμένους στρατηγούς μεταξύ αυτών και τον γέρο του Μοριά. Ο γέρος του Μοριά για ακόμα μια φορά θα σώσει την Επανάσταση αυτήν την φορά απο τον Ιμπραήμ.

Ο γέρος του Μοριά στις 8 Οκτωβρίου 1838 και ενώ η Ελλάδα ήταν πλέον ένα πολύ μικρό αλλά ελεύθερο τουλάχιστον κράτος θα εκφωνήσει έναν λόγο σε ένα σχολείο στην Πνύκα προς τους νέους. Έναν λόγο παρακαταθήκη από τον άνθρωπο που έσωσε τόσες φορές την επανάσταση. Στα λόγια του βλέπουμε την πικρία του για την τεράστια ζημιά που προκάλεσαν οι δύο εμφύλιοι πόλεμοι εν μέσο αγώνα για Εθνική ανεξαρτησία. Σύμφωνα με τον γέρο του Μοριά η Ελλάδα θα ήταν τότε πολύ μεγαλύτερη αν κρατούσαμε την ομόνοια και δεν οδηγούμασταν σε αλληλοσπαραγμό. Το ίδιο δυστυχώς έγινε και αρκετά αργότερα με τον εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949.

Το πάντα επίκαιρο μήνυμα για την 25η Μαρτίου δεν είναι το τυπικό και για τα μάτια του κόσμου «Χρόνια Πολλά» όπως λέμε κάθε χρόνο αλλά τα πάντα επίκαιρα λόγια του γέρου του Μοριά ο οποίος ουσιαστικά αναγνωρίζει ως μεγαλύτερο εχθρό των Ελλήνων την ίδια μας την κουλτούρα και νοοτροπία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου